Nextcloud'u Storage Server'a bağlama: alan, kota ve paylaşımlar

Nextcloud, bir Storage Server'ın yapamadığı her şeyi yapar: kullanıcıları yönetir, her birine ayrı bir kota verir, klasörleri paylaşır, parolalı ve son kullanma tarihli bağlantılar oluşturur ve dosyaları HTTPS üzerinden tarayıcılara sunar. Nextcloud'u pahalı hâle getiren şey ise alandır, çünkü bu alan sunucunun NVMe SSD'si üzerindedir.

İkisi birlikte, pratikte kendini kabul ettirmiş olan kurulumu verir: Nextcloud için küçük bir sunucu, dosyalar bir Storage Server üzerinde. Bu yazı iki kurulum yolunu da gösteriyor, hangisinin ne zaman daha iyi olduğunu açıklıyor ve bu sırada her defasında karşınıza çıkan tuzakları sayıyor.

Bu birleşim neden bu kadar iyi oturuyor

Pek çok proje için belirleyici nokta şu: Storage Server alt hesap başına kota tanımaz. Bir alt hesap kendi dizininde kalır, ama orada tarifenin bütün alanını doldurabilir. Nextcloud tam bunu çözer, çünkü orada her kullanıcı sert bir kota alır.

İki yol ve hangisinin daha iyi olduğu

A yolu: Nextcloud depolamayı kendi yerleşik SMB veya SFTP sürücüsüyle doğrudan konuşur. İşletim sisteminde hiçbir müdahale gerekmez.

B yolu: Depolamayı işletim sisteminde bir dizin olarak bağlarsınız ve Nextcloud'da bu dizine “Yerel” türünde bir harici depolama tanımlarsınız.

Root yetkiniz varsa B yolunu seçin. Dosya sistemi üzerinden geçen yol, özellikle çok sayıda küçük dosyada Nextcloud'un SFTP sürücüsünden hissedilir biçimde daha hızlıdır ve ağ kesintilerini daha iyi atlatır. A yolu ise işletim sisteminde hiçbir şeyi değiştiremediğinizde ya da değiştirmek istemediğinizde devreye girer.

Hazırlık: ayrı bir alt hesap

Müşteri panelinde yalnızca Nextcloud için, kendi başlangıç dizini olan bir alt hesap oluşturun, örneğin /nextcloud. Ona yalnızca gerçekten kullandığınız protokolü açın. Ayrıca “Erişim Ayarları” bölümünde Dış Erişilebilirlik seçeneğinin açık olduğunu kontrol edin, yoksa sunucu depolamaya ulaşamaz.

Örnekler şu değerleri kullanıyor, siz kendi değerlerinizi yazın:

B yolu: bağlama ve yerel depolama olarak kullanma

Önce bağlama. Debian ve Ubuntu'da:

apt install -y cifs-utils
mkdir -p /mnt/storage
printf 'username=u123456-sub1\npassword=PAROLANIZ\n' > /etc/samba/storage.cred
chmod 600 /etc/samba/storage.cred

Sonra, bir yeniden başlatmayı atlatması için /etc/fstab kaydı:

//u123456.storage.kernelhost.net/backup /mnt/storage cifs credentials=/etc/samba/storage.cred,uid=www-data,gid=www-data,file_mode=0660,dir_mode=0770,seal,_netdev,nofail 0 0

Önemli üç seçenek: uid=www-data web sunucusunun yazabilmesini sağlar, seal aktarımı SMB 3 ile şifreler, _netdev ve nofail ise depolama o anda yanıt vermiyorsa sunucunun açılışta takılıp kalmasını önler.

mount -a
sudo -u www-data touch /mnt/storage/test && echo "Yazma erişimi tamam"

Ardından Nextcloud'da “External storage support” uygulamasını etkinleştirin ve depolamayı tanımlayın, ya arayüzde Yönetim, Harici depolama altında ya da komut satırında:

sudo -u www-data php occ app:enable files_external
sudo -u www-data php occ files_external:create Veriler local null::null -c datadir=/mnt/storage
sudo -u www-data php occ files_external:list

“Veriler” klasörü artık, eriştirdiğiniz kullanıcılarda görünür. Paylaşımı kullanıcı ya da grup bazında yönetirsiniz, böylece herkes her şeyi görmez.

A yolu: doğrudan Nextcloud içinde harici depolama

Root yetkisi olmadan, bağlama yapmadan da olur. SMB için uygun PHP eklentisine ihtiyacınız var:

apt install -y smbclient php-smbclient
systemctl restart php8.3-fpm

Sonra Yönetim, Harici depolama altında bir kayıt oluşturun:

SFTP için bunun yerine “SFTP” türünü seçer, ana bilgisayar olarak u123456.storage.kernelhost.net ve port olarak 23 yazarsınız. Bu yolda en sık görülen hata kaynağı da burasıdır: Nextcloud 22'yi önerir, bizim depolamamız 23'ü dinler.

Kullanıcı başına kota verme

Şimdi bütün bu kurulumu haklı çıkaran kısım geliyor. Yönetim, Kullanıcılar altında her hesaba bir kota yazarsınız, örneğin 50 GB. Ya da komut satırında:

sudo -u www-data php occ user:setting fotografci1 files quota "50 GB"

Nextcloud bu hesaba sürümleri ve çöp kutusunu da katar. Bu doğrudur, ama şaşırtmayı sever: 50 GB alıp 50 GB yükleyen biri, eski sürümler yüzünden hızla düşündüğünden fazlasını doldurmuş olur. Eklemek yerine çok şey değiştiren hesaplarda sürümlerin saklanmasını sınırlamak işe yarar.

Kendi web siteniz için paylaşım bağlantıları

Nextcloud için harici depolama da diğerleri gibi bir klasördür, yani paylaşımlar hiç değişmeden çalışır. Parolalı ve son kullanma tarihli bir bağlantı üç tıkla oluşur, dosya bu sırada depolamadan doğrudan değil, Nextcloud üzerinden sunulur. Yani depolama erişim bilgileriniz sunucudan hiç çıkmaz.

Tek başına bir Storage Server'da eksik olan yapı taşı tam olarak budur. İndirme bölümü olan bir web sitesi işleten, burada kullanıcı yönetimini, yetkileri ve sunumu bir arada, kendisi hiçbir şey programlamadan elde eder. Nextcloud olmadan alternatifin nasıl göründüğü Storage Server'ı kendi web siteniz için kullanma yazısında anlatılıyor.

Her defasında karşınıza çıkan dört tuzak

• Veri dizini depolamaya ait değildir. Teknik olarak olur, pratikte risklidir: Nextcloud oraya kilit dosyaları ve ara durumlar da yazar, kısa bir ağ kesintisi bütün kurulumu felç eder. Harici depolama olarak bağlandığında bir kesinti yalnızca o tek klasörü etkiler.
• Veritabanı yerelde kalır. Her zaman. Depolamaya dosyalar aittir, başka hiçbir şey.
• Redis kurun. Dosya kilitleri için bir ön bellek olmadan, harici depolamalı Nextcloud hissedilir biçimde yavaşlar, çünkü her kilit veritabanı üzerinden geçer.
• 22 değil, 23 numaralı port. SFTP'de Nextcloud 22'yi önerir. Bizim depolamamız 23'ü dinler ve buna ait hata mesajı pek yardımcı olmaz.

Hangi sunucu ve hangi tarife

Nextcloud'un kendisi için küçük bir makine yeter. Dosyalar zaten başka yerde durur, sunucu yalnızca yönetir: bir elin parmakları kadar kullanıcıdan birkaç düzine etkin kullanıcıya kadar, Redis çalışıyor ve arka plan görevi kuruluysa 4 ile 8 GB RAM yeter. Bunun anlatıldığı bir rehber Nextcloud'u kendi sunucunuza kurma yazısında var.

Depolamada seçim alana göre yapılır:

Bütün Storage Server sunucuları Almanya'da durur, SMB, SFTP, WebDAV ve dahasını konuşur, 100'e kadar alt hesaba izin verir ve anlık görüntüleri yanında getirir. Kurulum ücreti yok, ön ödemeli, asgari sözleşme süresi yok. Alan ihtiyacınız büyürse, verilere hiç dokunmadan daha büyük tarifeye geçersiniz.