Podłączenie Nextcloud do Storage Servera: miejsce, limity i udostępnianie

Nextcloud potrafi wszystko to, czego nie potrafi Storage Server: zarządzać użytkownikami, przydzielać każdemu własny limit, udostępniać katalogi, tworzyć linki z hasłem i datą wygaśnięcia oraz wydawać pliki przeglądarkom przez HTTPS. Drogie w Nextcloud jest natomiast miejsce, bo leży ono na NVMe-SSD serwera.

Jedno i drugie razem daje układ, który w praktyce się przyjął: mały serwer na Nextcloud, pliki na Storage Serverze. Ten artykuł pokazuje obie drogi konfiguracji, wyjaśnia, która kiedy jest lepsza, i wymienia pułapki, które niezawodnie się przy tym pojawiają.

Dlaczego to połączenie tak dobrze pasuje

Punkt rozstrzygający dla wielu projektów: Storage Server nie zna limitu na subkonto. Subkonto zostaje wprawdzie w swoim katalogu, ale może w nim zapełnić cały pakiet. Nextcloud rozwiązuje dokładnie to, bo tam każdy użytkownik dostaje twardy limit.

Dwie drogi i która jest lepsza

Droga A: Nextcloud sam odwołuje się do pamięci, przez swój wbudowany sterownik SMB lub SFTP. Żadna ingerencja w system operacyjny nie jest potrzebna.

Droga B: montujesz pamięć w systemie operacyjnym jako katalog i w Nextcloud zakładasz magazyn zewnętrzny typu „Lokalny” wskazujący na ten katalog.

Wybierz drogę B, jeśli masz prawa roota. Obejście przez system plików jest odczuwalnie szybsze niż sterownik SFTP Nextcloud, przede wszystkim przy wielu małych plikach, i lepiej znosi awarie sieci. Droga A to rozwiązanie, gdy w systemie operacyjnym nie możesz albo nie chcesz nic zmieniać.

Przygotowanie: własne subkonto

W panelu klienta załóż subkonto tylko dla Nextcloud, z własnym katalogiem startowym, na przykład /nextcloud. Udostępnij mu wyłącznie ten protokół, z którego naprawdę korzystasz. Sprawdź dodatkowo w „Ustawieniach dostępu”, czy Dostępność zewnętrzna jest włączona, bo inaczej serwer nie dosięgnie pamięci.

Przykłady używają poniższych wartości, zastąp je własnymi:

Droga B: zamontować i używać jako magazyn lokalny

Najpierw montowanie. W Debianie i Ubuntu:

apt install -y cifs-utils
mkdir -p /mnt/storage
printf 'username=u123456-sub1\npassword=TWOJE_HASLO\n' > /etc/samba/storage.cred
chmod 600 /etc/samba/storage.cred

Potem wpis w /etc/fstab, żeby przetrwał ponowne uruchomienie:

//u123456.storage.kernelhost.net/backup /mnt/storage cifs credentials=/etc/samba/storage.cred,uid=www-data,gid=www-data,file_mode=0660,dir_mode=0770,seal,_netdev,nofail 0 0

Trzy ważne opcje: uid=www-data dba o to, by serwer WWW mógł pisać, seal szyfruje transmisję przez SMB 3, a _netdev plus nofail zapobiegają temu, że serwer zawiesi się przy starcie, gdy pamięć akurat nie odpowiada.

mount -a
sudo -u www-data touch /mnt/storage/test && echo "Dostęp do zapisu w porządku"

Następnie włącz w Nextcloud aplikację „External storage support” i wpisz pamięć, albo w interfejsie w Administracja, Magazyn zewnętrzny, albo w wierszu poleceń:

sudo -u www-data php occ app:enable files_external
sudo -u www-data php occ files_external:create Dane local null::null -c datadir=/mnt/storage
sudo -u www-data php occ files_external:list

Katalog „Dane” pojawia się teraz u tych użytkowników, którym go udostępnisz. Udostępnianiem sterujesz dla poszczególnych użytkowników albo grup, tak że nie każdy widzi wszystko.

Droga A: magazyn zewnętrzny wprost w Nextcloud

Bez praw roota da się też bez montowania. Dla SMB potrzebujesz odpowiedniego rozszerzenia PHP:

apt install -y smbclient php-smbclient
systemctl restart php8.3-fpm

Potem w Administracja, Magazyn zewnętrzny załóż wpis:

Dla SFTP wybierasz zamiast tego typ „SFTP”, jako host wpisujesz u123456.storage.kernelhost.net, a jako port 23. To najczęstsze źródło błędu na tej drodze: Nextcloud proponuje 22, nasza pamięć słucha na 23.

Przydzielanie limitów poszczególnym użytkownikom

Teraz przychodzi część, która uzasadnia cały ten układ. W Administracja, Użytkownicy wpisujesz każdemu kontu limit, na przykład 50 GB. Albo w wierszu poleceń:

sudo -u www-data php occ user:setting fotograf1 files quota "50 GB"

Nextcloud wlicza w to wersje i kosz. Tak jest poprawnie, ale chętnie zaskakuje: kto dostaje 50 GB i wgrywa 50 GB, ten przez stare wersje zajmuje szybko więcej, niż myślał. Dla kont, które dużo podmieniają, a nie dodają, warto ograniczyć czas przechowywania wersji.

Linki do udostępniania na własną stronę

Dla Nextcloud magazyn zewnętrzny jest katalogiem jak każdy inny, udostępnianie działa więc bez zmian. Link z hasłem i datą wygaśnięcia tworzy się w trzech kliknięciach, a plik wydaje przy tym Nextcloud, nie pamięć bezpośrednio. Twoje dane dostępowe do pamięci nigdy więc nie opuszczają serwera.

To dokładnie ten element, którego na samym Storage Serverze brakuje. Kto prowadzi stronę z sekcją plików do pobrania, dostaje tutaj zarządzanie użytkownikami, uprawnienia i wydawanie plików w jednym, bez samodzielnego programowania. Jak wygląda alternatywa bez Nextcloud, opisuje Storage Server na własną stronę internetową.

Cztery pułapki, które niezawodnie się pojawiają

• Katalog danych nie powinien leżeć na pamięci. Technicznie możliwe, praktycznie ryzykowne: Nextcloud zapisuje tam także pliki blokad i stany przejściowe, a krótka awaria sieci paraliżuje całą instancję. Jako magazyn zewnętrzny awaria dotyka tylko tego jednego katalogu.
• Baza danych zostaje lokalnie. Zawsze. Na pamięci mają leżeć pliki i nic więcej.
• Skonfiguruj Redis. Bez pamięci podręcznej na blokady plików Nextcloud z magazynem zewnętrznym staje się odczuwalnie wolny, bo każda blokada idzie przez bazę danych.
• Port 23 zamiast 22. Przy SFTP Nextcloud proponuje 22. Nasza pamięć słucha na 23, a komunikat błędu niewiele przy tym pomaga.

Który serwer i który pakiet

Na sam Nextcloud wystarczy mała maszyna. Pliki leżą przecież gdzie indziej, serwer tylko zarządza: dla kilku do kilkudziesięciu aktywnych użytkowników wystarczą 4 do 8 GB RAM, o ile działa Redis i skonfigurowany jest przebieg w tle. Instrukcję do tego znajdziesz w Instalacja Nextcloud na własnym serwerze.

Przy pamięci wybór zależy od miejsca:

Wszystkie Storage Servery stoją w Niemczech, obsługują SMB, SFTP, WebDAV i więcej, pozwalają na maksymalnie 100 subkont i mają w cenie snapshoty. Bez opłaty aktywacyjnej, PrePaid, bez minimalnego okresu. Gdy twoje zapotrzebowanie na miejsce rośnie, przechodzisz do większego pakietu, nie dotykając danych.